Lieve lezer,
Soms vinden we de realiteit van het leven te moeilijk. Willen we het mooier zien dan het is. Tegelijkertijd is allebei waar. De wereld is zo mooi of lelijk als wij hem willen zien en kunnen zien.
Soms verkiezen wij het om onze ogen te sluiten voor dat wat pijnlijk lijkt of te rauw en te doen alsof het er niet is, niet bestaat. Houden we onszelf voor de gek, ergens tegen beter weten in. En houden we een illusie hoog van vrolijkheid en gezelligheid. Alles oké, alles in orde. Er onder zal het blijven knagen, zal iets blijven wringen en vroeg of laat aan de oppervlakte komen, naar het licht. Wil het gezien worden en ervaren worden.
Dat wat gezien wordt en ervaren wordt, verliest aan macht, als het met mededogen benaderd wordt. De realiteit hoeft niet langer vermeden te worden en komt in een ander daglicht te staan. Volledig beleeft en ervaren kan de wijsheid van de realiteit naar voren komen als een geschenk. Gaan we de diepere betekenis begrijpen.
Leven we in een droomwereld vol schoonheid, omdat we dat zo graag willen, dan kunnen we weleens bedrogen uitkomen en hard op de aarde neerkomen. Wakker geschud worden in het volle leven dat ons uitnodigt om dat te ervaren wat in ons leven plaatsvindt.
Een hartegroet van Wonieka
© Wonieka A. Meuter
donderdag 26 november 2009
woensdag 18 november 2009
Voorbij het denken
Lieve lezer,
Wat gebeurt er met je als je even ophoudt met iets te doen, plannen te maken, je leven te organiseren? Kun je heel even stoppen en ben je dan bereid te luisteren naar wat er in je omgaat? Naar al die gedachten en soms elkaar tegensprekende stemmen in je hoofd?
Soms gaan we dan liever maar gauw weer iets doen, niet wijs wordend uit die veelheid aan gedachten. Ze worden opgeborgen in lades tot ze uitpuilen en we ze niet langer kunnen negeren. Ze vertellen ons over gebeurtenissen en situaties die we niet volledig hebben kunnen ervaren en daardoor onaf zijn gebleven. Ze nodigen ons uit om ze alsnog te beleven en te erkennen, waardoor we weer in contact komen met de stroom eronder. Een vitale levensstroom die zowel bruisend is als stil.
Stilstaan kost tijd, geeft tijd. Want eenmaal stilgestaan, neemt de tijd toe. Elk moment ervaren, elk moment beleeft, is vrij van elke toekomst en verleden.
Een hartegroet van Wonieka
© Wonieka A. Meuter
Wat gebeurt er met je als je even ophoudt met iets te doen, plannen te maken, je leven te organiseren? Kun je heel even stoppen en ben je dan bereid te luisteren naar wat er in je omgaat? Naar al die gedachten en soms elkaar tegensprekende stemmen in je hoofd?
Soms gaan we dan liever maar gauw weer iets doen, niet wijs wordend uit die veelheid aan gedachten. Ze worden opgeborgen in lades tot ze uitpuilen en we ze niet langer kunnen negeren. Ze vertellen ons over gebeurtenissen en situaties die we niet volledig hebben kunnen ervaren en daardoor onaf zijn gebleven. Ze nodigen ons uit om ze alsnog te beleven en te erkennen, waardoor we weer in contact komen met de stroom eronder. Een vitale levensstroom die zowel bruisend is als stil.
Stilstaan kost tijd, geeft tijd. Want eenmaal stilgestaan, neemt de tijd toe. Elk moment ervaren, elk moment beleeft, is vrij van elke toekomst en verleden.
Een hartegroet van Wonieka
© Wonieka A. Meuter
zondag 15 november 2009
Ben jij ook ontvankelijk en gevoelig?
Lieve lezer,
Wat ik om mij heen zie is dat veel mensen gevoelens en emoties oppikken van anderen en dat ze dat vaak niet van zichzelf in de gaten hebben. Het lastige van dat niet-in-de-gaten-hebben, is dat je dan zomaar een emotie vertolkt die niet van jou is. Zodat je bij een begrafenis zomaar staat te huilen, terwijl je niet verdrietig bent om het heengaan. Of dat je met een heftigheid reageert op een situatie, die voor jou niet passend is, doordat anderen geen erkenning geven aan wat er bij hen leeft.
Het vraagt liefde en zelfkennis om het onderscheid te kunnen maken. Liefde voor je gevoeligheid en ontvankelijk-zijn. Inzicht in je eigen patronen en kwetsingen, zodat je niet persoonlijk hoeft te nemen en te maken wat niet over jou gaat.
Erkenning geven aan je gevoeligheid en ontvankelijk-zijn voor de gevoelens en emoties van anderen geeft meer nuances aan je leven. Je kunt voelen achter de woorden en het gezicht dat iemand laat zien, waardoor je kunt anticiperen en je standpunt helder kunt bepalen. En dan word je gevoeligheid tot een kracht die een extra glans geeft aan je leven. (H)erken jij jouw gevoeligheid?
Een hartegroet van Wonieka
© Wonieka A. Meuter
Wat ik om mij heen zie is dat veel mensen gevoelens en emoties oppikken van anderen en dat ze dat vaak niet van zichzelf in de gaten hebben. Het lastige van dat niet-in-de-gaten-hebben, is dat je dan zomaar een emotie vertolkt die niet van jou is. Zodat je bij een begrafenis zomaar staat te huilen, terwijl je niet verdrietig bent om het heengaan. Of dat je met een heftigheid reageert op een situatie, die voor jou niet passend is, doordat anderen geen erkenning geven aan wat er bij hen leeft.
Het vraagt liefde en zelfkennis om het onderscheid te kunnen maken. Liefde voor je gevoeligheid en ontvankelijk-zijn. Inzicht in je eigen patronen en kwetsingen, zodat je niet persoonlijk hoeft te nemen en te maken wat niet over jou gaat.
Erkenning geven aan je gevoeligheid en ontvankelijk-zijn voor de gevoelens en emoties van anderen geeft meer nuances aan je leven. Je kunt voelen achter de woorden en het gezicht dat iemand laat zien, waardoor je kunt anticiperen en je standpunt helder kunt bepalen. En dan word je gevoeligheid tot een kracht die een extra glans geeft aan je leven. (H)erken jij jouw gevoeligheid?
Een hartegroet van Wonieka
© Wonieka A. Meuter
Leegte
Lieve lezer,
Soms lijkt het leven voort te razen, volgt het een het ander op, haast zonder adempauze. En dan kan er een moment komen dat de tijd stil lijkt te staan. Dat niets hoeft, niets moet. En kun jij je overgeven aan deze leegte, het aanvaarden als iets dat er nu is, dan geeft dat een ruimte van waaruit een nieuwe beweging kan ontstaan. Wat drijft je voort, wat jaag je na?
Noodgedwongen terecht gekomen in de leegte, kan het angstig aanvoelen. Onverwerkte zaken kunnen aan de oppervlakte komen. Onrust kan je nog (steeds) aan het werk zetten. Een gekozen leegte geeft ademruimte. Soms als een stilte voor een volgende storm. Of als een oase van stilte van waaruit nieuwe impulsen of activiteiten kunnen ontstaan.
In de stroomversnelling van het leven, de snelheid van ons bestaan werkt leegte als een balsem voor je ziel. Hoeveel ruimte maak jij voor momenten van leegte?
Een hartegroet van Wonieka
© Wonieka A. Meuter
Soms lijkt het leven voort te razen, volgt het een het ander op, haast zonder adempauze. En dan kan er een moment komen dat de tijd stil lijkt te staan. Dat niets hoeft, niets moet. En kun jij je overgeven aan deze leegte, het aanvaarden als iets dat er nu is, dan geeft dat een ruimte van waaruit een nieuwe beweging kan ontstaan. Wat drijft je voort, wat jaag je na?
Noodgedwongen terecht gekomen in de leegte, kan het angstig aanvoelen. Onverwerkte zaken kunnen aan de oppervlakte komen. Onrust kan je nog (steeds) aan het werk zetten. Een gekozen leegte geeft ademruimte. Soms als een stilte voor een volgende storm. Of als een oase van stilte van waaruit nieuwe impulsen of activiteiten kunnen ontstaan.
In de stroomversnelling van het leven, de snelheid van ons bestaan werkt leegte als een balsem voor je ziel. Hoeveel ruimte maak jij voor momenten van leegte?
Een hartegroet van Wonieka
© Wonieka A. Meuter
woensdag 4 november 2009
JeZelf in vriendschap
Lieve lezer,
In vriendschap zoeken we vaak de overeenkomsten op. Datgene wat we in elkaar herkennen. En dan kan het zomaar gebeuren dat we versmolten raken met elkaar en (een deel van) onze eigenheid verliezen. We kleuren ons naar de verwachtingen van de ander. En naar mate de vriendschap zich ontwikkelt kan het steeds lastiger worden je eigenheid te tonen. Deels uit angst de vriendschap te verliezen, te kwetsen of gekwetst te worden.
Hoeveel kan en wil je van jezelf opzij zetten? Soms kan de bom ineens barsten, doordat te lang dingen niet gezegd zijn. Want je authentieke Zelf is altijd aanwezig onder het vriendelijke gezicht van je aanpassen.
Je bent net zo uniek als elk grassprietje of boom van dezelfde soort. Met je eigen belangen, gevoelens en ervaringen. In het (h)erkennen van de uniciteit van jezelf en de ander kunnen we elkaar werkelijk ont-moeten en verrijken.
Een hartegroet van Wonieka
© Wonieka A. Meuter
In vriendschap zoeken we vaak de overeenkomsten op. Datgene wat we in elkaar herkennen. En dan kan het zomaar gebeuren dat we versmolten raken met elkaar en (een deel van) onze eigenheid verliezen. We kleuren ons naar de verwachtingen van de ander. En naar mate de vriendschap zich ontwikkelt kan het steeds lastiger worden je eigenheid te tonen. Deels uit angst de vriendschap te verliezen, te kwetsen of gekwetst te worden.
Hoeveel kan en wil je van jezelf opzij zetten? Soms kan de bom ineens barsten, doordat te lang dingen niet gezegd zijn. Want je authentieke Zelf is altijd aanwezig onder het vriendelijke gezicht van je aanpassen.
Je bent net zo uniek als elk grassprietje of boom van dezelfde soort. Met je eigen belangen, gevoelens en ervaringen. In het (h)erkennen van de uniciteit van jezelf en de ander kunnen we elkaar werkelijk ont-moeten en verrijken.
Een hartegroet van Wonieka
© Wonieka A. Meuter
woensdag 28 oktober 2009
Delen van rijkdom
Lieve lezer,
Hoe kun jij je rijkdom delen met anderen? En welke rijkdom wil je delen? Geef jij je geld en/of deel jij wie je bent met je medemens?
Delen van rijkdom is als een lichtje aansteken. Het licht van je hart straalt uit je ogen. Rijkdom is de schoonheid van een puur moment, waarin oorspronkelijke gevoelens ervaren worden. Waarin je vrij bent van angst voor veroordeling. Waarin er niets valt te verliezen, alleen maar te winnen.
Je rijkdom is je leven dat uitstraalt naar je omgeving. Hoe je ook leeft, het maakt verschil. Of het nu de rijkdom is van het leven van je innerlijke Zelf, of een leven geleefd naar de waarden en normen van anderen. En ook als je onderweg bent van het ene leven naar het andere.
Vaak wordt het onderschat. De invloed of het effect dat we hebben op anderen. Het is dan ook niet altijd even zichtbaar. Je daar rekenschap van geven maakt dat je meer waarde kunt geven aan jouw bestaan en het delen van je rijkdom hier op aarde.
Een hartegroet van Wonieka
© Wonieka A. Meuter
Hoe kun jij je rijkdom delen met anderen? En welke rijkdom wil je delen? Geef jij je geld en/of deel jij wie je bent met je medemens?
Delen van rijkdom is als een lichtje aansteken. Het licht van je hart straalt uit je ogen. Rijkdom is de schoonheid van een puur moment, waarin oorspronkelijke gevoelens ervaren worden. Waarin je vrij bent van angst voor veroordeling. Waarin er niets valt te verliezen, alleen maar te winnen.
Je rijkdom is je leven dat uitstraalt naar je omgeving. Hoe je ook leeft, het maakt verschil. Of het nu de rijkdom is van het leven van je innerlijke Zelf, of een leven geleefd naar de waarden en normen van anderen. En ook als je onderweg bent van het ene leven naar het andere.
Vaak wordt het onderschat. De invloed of het effect dat we hebben op anderen. Het is dan ook niet altijd even zichtbaar. Je daar rekenschap van geven maakt dat je meer waarde kunt geven aan jouw bestaan en het delen van je rijkdom hier op aarde.
Een hartegroet van Wonieka
© Wonieka A. Meuter
zaterdag 24 oktober 2009
Weggestopt verdriet
Lieve lezer,
Welke plaats heeft verdriet in het leven? Geven we het de ruimte en tijd die het nodig heeft?
Velen onder ons hebben al heel jong geleerd dat je je tranen beter niet kunt tonen. Of het nu gaat om fysieke pijn of emotionele pijn, het wordt regelmatig afgewezen als teken van zwakte, van kwetsbaarheid. En dus slikken we onze tranen in, houden we ons in en raken (uiteindelijk) afgesneden van ons gevoel. Het wordt onveilig je gevoelens en emoties met anderen te delen. Door het niet erkennen of uiting geven aan wat er innerlijk leeft, ontstaat er een opeenstapeling van onverwerkte pijnlijke ervaringen.
Mensen hebben verschillende manieren om met weggestopt verdriet om te gaan. Een veelvoorkomende manier is om de aandacht naar buiten te richten op werk, relaties, kinderen. En/of het druk hebben, plezier maken.
Net als water zoekt verdriet altijd zijn eigen weg. Kan het niet bovengronds, dan zal het ondergronds zijn weg zoeken. Herkenbaar als vage psychosomatische klachten of ernstige ziekten. Het lichaam volgt de geest. Als uitnodiging om wakker te worden en de oorspronkelijke relatie te herstellen tussen lichaam en geest.
Het kan moed vragen om naar binnen te keren en de controle stukje bij beetje los te laten, om te gaan vertrouwen op de stroom van het leven en het niet langer vanuit je denken vast te houden of te willen bepalen. De betekenis van jouw leven ligt binnen in je en komt van daaruit tot uitdrukking in het leven.
Een hartegroet van Wonieka
© Wonieka A. Meuter
Welke plaats heeft verdriet in het leven? Geven we het de ruimte en tijd die het nodig heeft?
Velen onder ons hebben al heel jong geleerd dat je je tranen beter niet kunt tonen. Of het nu gaat om fysieke pijn of emotionele pijn, het wordt regelmatig afgewezen als teken van zwakte, van kwetsbaarheid. En dus slikken we onze tranen in, houden we ons in en raken (uiteindelijk) afgesneden van ons gevoel. Het wordt onveilig je gevoelens en emoties met anderen te delen. Door het niet erkennen of uiting geven aan wat er innerlijk leeft, ontstaat er een opeenstapeling van onverwerkte pijnlijke ervaringen.
Mensen hebben verschillende manieren om met weggestopt verdriet om te gaan. Een veelvoorkomende manier is om de aandacht naar buiten te richten op werk, relaties, kinderen. En/of het druk hebben, plezier maken.
Net als water zoekt verdriet altijd zijn eigen weg. Kan het niet bovengronds, dan zal het ondergronds zijn weg zoeken. Herkenbaar als vage psychosomatische klachten of ernstige ziekten. Het lichaam volgt de geest. Als uitnodiging om wakker te worden en de oorspronkelijke relatie te herstellen tussen lichaam en geest.
Het kan moed vragen om naar binnen te keren en de controle stukje bij beetje los te laten, om te gaan vertrouwen op de stroom van het leven en het niet langer vanuit je denken vast te houden of te willen bepalen. De betekenis van jouw leven ligt binnen in je en komt van daaruit tot uitdrukking in het leven.
Een hartegroet van Wonieka
© Wonieka A. Meuter
Abonneren op:
Berichten (Atom)
